[L]eqenD # Team Forum Hoş Geldiniz.


 
AnasayfaKayıt OlGiriş yap

Paylaş | 
 

 Lanetli ev..! (asla unutamam)

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
By. TsN
LeqenDForum Özel Üye
LeqenDForum Özel Üye
avatar

<b>Aktif Gücü</b> Aktif Gücü :
55 / 10055 / 100

<b>Ruh Hali</b> Ruh Hali : 10
<b>Takım</b> Takım : 2
<b>Cinsiyet</b> Cinsiyet : Erkek
<b>Mesaj Sayısı</b> Mesaj Sayısı : 44
<b>Paylaşım Gücü</b> Paylaşım Gücü : 105
Rep Puanı Rep Puanı : 3
Kayıt tarihi Kayıt tarihi : 07/02/10
Nerden Nerden : İstanbuL

MesajKonu: Lanetli ev..! (asla unutamam)   Paz Şub. 14, 2010 5:36 pm

Arkadaşlar bu anlatacağım ve yazarken ürpereceğim hikaye tamamen
yaşanmış ve gerçektir.. Daha 6 yada 7 yaşındayım ozamanlar. Yaşadığım
yerin adını vermiycem ama hiçte hoş biyer değildi. Oraya annemin büyük
ev merakından yeni taşınmıştık. Evimiz büyük sadece bize ait kocaman
bahçeli müstakil bir evdi. Bizim çevremizde bulunan 2 tane ev daha
vardı ama onlarda bize cok uzaklardı. Evimizin içi çok antika iyi
korunmuştu. Ben bu tuaf eve hiç ısınamasamda, annem ve babam
bayılmışlardı. İlk gün komşularımız bize hoşgeldin demek için
misafirliğe geldiler. Onlar da oldukça ilginç sıcak yüzlü ama soğuk
insanlardı. Annemde başta böle düşünsede sonradan onların iyi insanlar
olduqunu düşünmeye başladı. O günden itibaren lanetli bir evin içinde
yaşamaya başladığımızdan kimsenin haberi yoktu. Ben tek çocuktum ama
ailem yinede üzerime düşmezdi. Onlar için önemli olan iş hayatıydı ben
hep 2. plandaydım bazen bnm varlığımı bile unuttukları oluyordu. Ertesi
gün babamla annem bana hemen bir bakıcı buldular. Onlar işteyken bana
bakması için.. Ailemin, beyaz saçlı çok sevimli cana yakın ve iyi
sandıkları bu yaşlı kadına ben ilk gördüğüm andan itibaren
alışamamıştım. Babamla annem evden çıktıktan hemen sonra yaşlı kadın
bana kendisini evde dolaştırmamı istediğini söledi. Ozamanlar küçüktüm
ancak yaşıma göre fazla akıllı bir çocuktum ve herşeyin farkına çok
kolay varabiliyordum. Bu kadın iyi bi insan değildi bundan emindim. Evi
gezdikten sonra yemek hazırlamak için mutfağa indik. Hem yemeğimi
hazırlıyor hemde bana tuaf sorular soruyordu. Ne kadar burda
oturucaksınız? karşı evdeki arkadaşlarınla tanıştın mı? Bu evde yanlız
kalsan korkarmısın? gibi.. Ben burda ne kadar oturacağımızı
bilmiyordum. Çevremizde yaşayan garip komşularımızın çocuklarıda yoktu.
Ve bu evde yanlız kalabilirdim. Yemeklerimizi yedikten sonra yaşlı
kadın beni öğlen uykusuna yatırdı. Kalktığımda onu evde aradım ve
göremedim. Odamın camından bahçeye baktığımda onu küçük bir mezar
taşının yanında arkasını dönmüş otururken gördüm. Evimiz öylesine
büyüktü ki bu küçük mezar taşı kimsenin dikkatini çekmemişti. Hemen
dışarı çıktım ve bu yaşlı kadına burda kimin yattığını sordum. Cevap
vermedi. Beni aldı ve içeri girdik. Akşam olmuş ve annemle babam işten
gelmişlerdi. Bana günümün nasıl geçtiğini sordular. Onlara cok
kızmıştım ve koşarak odama çıktım. Günler geçti. Bir gece uyurken
annemin çığlıklarıyla uyandım. Merdiven korkuluklarından aşağa
baktığımda annemin yerde kanlı bir şekilde yattığını babamın başında
hıçkırıklarla ağladığını gördüm. Evde bir sürü polis vardı. Orda durmuş
öylece bakıyordum sadece. Bir polis gelip beni aldı ve götürdü.
Herşeyin iyi olucağını sölüyordu. Gözlerimi açtığımda bir hastane
odasındaydım ve babam başucımda duruyordu. Elimi sımsıkı tutmuş annemi
kaybettiğimizi burdanda bir an önce taşınacağımızı söylüyordu.
Küçüklüğüm ağır bir depresyonla geçti. Babam benimle artık çok
ilgileniyor ve birlikte sık sık psikolağa gidiyorduk. Kendimi
toparlamam çok zor olmuştu. Babam benim hayatımdaki tek varlığımdı
artık. Şehirde küçük bir evde yaşıyorduk. Ben okulda başarılı ve çok
çalışkan bir öğrenciydim. Babam benimle daima gurur duydu. En büyük
isteği benim meslek sahibi olup ayaklarım üzerinde durabildiğimi
görmesiydi. İşte büyümüştüm ve iş hayatında tıpkı annem ve babam gibi
çok başarılıydım. Burdan birine aşık oldum türkiyeden ve evlendik. Kısa
bir süre sonra babamı nedensizce kaybettim. türkiyede ...... öğrendim
bu kötü haberi. Eşim ve ben hemen amerikaya babamın yanına gittik. Daha
sonra geri döndüğümüzde küçükken yaşadığım, anneme mezar olan o lanetli
evi araştırdım. Halen insanlara açık kiralık bir ev olarak yaşamaya
devam ediyor. O yaşlı kadın ise evin asıl sahibiymiş. Bana bakan o tuaf
yaşlı kadın.. Sözde diyorlarki o ev lanetli ve evin sahibinin hayaleti
hep o evin çevresinde. Mezarıda o evin bahçesinde. Şimdi 56 yaşında
evinde emekli olan bir kadınım. Bunları öğrenmek beni oldukça etkiledi
ama artık 2 çocuğum ve türk eşimle çok mutluyum. Ve artık bende bir
türküm adım da Sahra.

Alıntıdır...
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
 
Lanetli ev..! (asla unutamam)
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
[L]eqenD # Team Forum Hoş Geldiniz. :: Genel Bölümler :: +Korku Forum ve Korku Konuları (+18)-
Buraya geçin: